Day 11: Together Around The World

Zaterdag 13 december 2025 & zondag 14 december 2025

Vandaag is de dag dat we terugkeren naar huis. Na een reis van 2,5 maanden lang is ook het einde aangebroken van die allerlaatste vlucht terug naar huis. Om 8u00 staan we op en ontbijten we. We kleden ons aan en onze laatste spullen gaan in de koffer. Om 9u30 vertrekken we uit het vakantiehuis en rijden we naar Alamo om de wagen in te leveren. Alles verloopt heel vlotjes bij Alamo en al snel zitten we in het busje richting de luchthaven. 

Maar aangekomen bij de luchthaven, loopt het fout bij Jasper. We verbieden Jasper om te wandelen met een koffer omdat het hier heel druk en gevaarlijk is. Jasper begrijpt dit niet en is boos op ons, waardoor we heel moeilijk met de koffers weg geraken. We zijn genoodzaakt om Jasper vast te riemen in de buggy. 

We wandelen verder met een opstandige Jasper en een flinke Jonas. In de luchthaven zorgen we er voor dat we snel onze grote koffers kunnen inchecken en de hele procedure kunnen doorlopen. Het was een struggle, maar om 11u50 arriveren we bij de speeltuin van de luchthaven. 

Gelukkig is het tij gekeerd en zijn de jongens flink samen aan het spelen. Ze eten boterhammen en Jonas krijgt nog een verse pamper aan. Wim en ik verkennen nog enkele winkels en dan is het al tijd om naar de boarding gate te wandelen. 

Bij de gate mogen we vrij snel naar het vliegtuig gaan. Enkel onze buggy's worden wederom apart genomen. Zij gaan geplaatst worden in een aparte ruimte van het vliegtuig en zouden bij aankomst klaarstaan in de luchthaven. In het vliegtuig zitten Wim, Jonas en ik bij elkaar. Jasper en Tom zitten achter ons. De jongens zijn rustig en bekijken een film op hun gsm. We hebben veel beenruimte. 

Alles verloopt heel goed en we vertrekken op tijd. Deze keer zit ik aan een vliegtuigraampje. Het vertrek verloopt heel goed en in de lucht vliegen we over de Grand Canyon en Rocky Mountains. 

Na een uurtje vliegen ontvangen de jongens hun middagmaaltijd. Wat een mooi doosje en lekkere maaltijd. Onze maaltijden zijn ook lekker en heel vriendelijk personeel. 

De uren in het vliegtuig gaan snel voorbij en Jonas valt na een op - en af papa en mama situatie, uiteindelijk in slaap. Jasper slaapt niet, maar is heel rustig door het bekijken van een film en spelletjes te spelen. Bij het binnenvliegen over Ierland, is er een hevige turbulentie te voelen. De gordel moet aan en het ontbijt gaat later van start. Jonas is gelukkig wel blijven doorslapen. 

We zien een mooie zonsopgang en na een heel groot wolkendek door te vliegen, arriveren we in de luchthaven van Amsterdam. Onze laatste vlucht van onze wereldreis is ook goed verlopen met een zachte landing op Europese bodem. 

Met een half slapende Jonas wandelen we uit het vliegtuig en wachten we op de buggy's. Helaas duurt dit wel even. Ondertussen is Jonas wakker en Jasper wilt slapen, maar we moeten eerst nog onze koffers ophalen. Na de ophaling van onze koffers, stoppen we nog voor een plaspauze. Jasper eet nog een banaan en daarna wandelen we de luchthaven naar buiten. 

Na het nemen van een shuttle, arriveren we op de parking en wandelen we naar onze auto. Het is koud buiten en na onze lange zomer, zijn we de koude uiteraard ook niet gewoon meer. De koffers worden weggestoken en ik plaats mij achteraan tussen de kids in de auto. Het is nu nog een 2u30 rijden tot ons huis. Helaas moeten we nog even stoppen voor het opladen van onze elektrische auto. De jongens vallen snel in slaap en bij de stop, drinken we een koffie of ice frappé. 

We beslissen om frietjes te gaan halen bij onze lievelingsfrituur bij onze thuisaankomst. Rond 13u35 arriveren we thuis en is de Sint ook langsgekomen met een geschenkje. We eten gezellig onze frietjes op, maar de jongens zijn helaas niet wakker te krijgen. 

Na de middagmaaltijd, gaat Wim ook naar huis en plaatsen we de koffers naar boven. We ruimen een beetje op, de jongens gaan in bad (nadat ze geforceerd wakker zijn geworden). Ze eten nog chicken nuggets en een boterham en ze gaan ook slapen. Wijzelf hebben ons best gedaan om wakker te blijven na een douche, maar ook bij ons is 19u00 ons laatste uur voor de oogjes in een diepe slaap vallen, dromend over de avonturen op onze wereldreis,  maar ook over de reizen die nog komende zijn. 

Conclusie wereldreis: 

Deze reis bracht ons verder dan landen en continenten. Van Japan tot Australië, van Nieuw-Zeeland tot Amerika leerden we niet alleen nieuwe plekken kennen, maar ook elkaar. We reisden met jonge kinderen, met volle dagen en korte nachten, met plannen die soms veranderden en momenten die onverwacht kostbaar bleken.

Niet alles was perfect, maar alles was echt. De grootste lessen zaten niet in de highlights, maar in het vertragen, het samen onderweg zijn en het leren loslaten van verwachtingen. We ontdekten dat geluk vaak klein is: een speeltuin na een lange rit, een knuffel na een drukke dag, samen lachen om iets wat niemand anders zag.

Deze wereldreis was geen vlucht uit het dagelijkse leven, maar een verdieping ervan. Ze bevestigde wat we al wisten, maar nu echt voelden: samen is ons beste vertrekpunt. We keren terug met minder haast, meer dankbaarheid en een rugzak vol herinneringen die niemand ons ooit nog kan afnemen.

We trokken de wereld rond

met kleine handen in de onze

en grote dromen in onze rugzak.

Niet om alles te zien,

maar om samen te kijken.

De dagen waren soms luid,

soms moe,

soms rommelig zoals het leven zelf.

En precies daarin waren ze mooi.

We leerden dat afstand niet telt in kilometers,

maar in herinneringen.

Dat thuis geen plaats is,

maar een gevoel dat meereist waar we ook gaan.

De wereld werd groter,

onze blik zachter,

onze harten voller.

De reis eindigt hier.

Wat ze ons gaf,

wandelt voor altijd met ons mee.

Bedankt aan iedereen die heeft meegelezen, reacties heeft achtergelaten en diep van binnen kon meevoelen in dit groot avontuur van ons klein gezin. Bedankt voor deze mooie periode! Een periode die ons voor eeuwig en altijd tot de gelukkigste periode in het reizen heeft gebracht. Op naar nieuwe avonturen in 2026! Join us, Shall you?